___-122_2x

حتما جشن بگیرید چون…

جشن گرفتن برای عقد، يا عروسی و يا برای هردو، نَه تنها ناپسند نيست، بلكه بسيار پسنديده و مطلوب و لازمه. جوانان، بخصوص دخترخانما، آرزو دارن كه برای عقد وعروسی شان جشن گرفته بشه. بايد به اين آرزو، پاسخ مثبت داد.

 از نظر اسلام، جشن گرفتن برای ازدواج، مستحبّ و مطلوب است.

برای ازدواج اميرمؤمنان امام علی(ع) و حضرت زهرا(س)، به دستور پيامبر اكرم(ص) جشن گرفته شد. سفارش ما به جوانان اينه كه: حتماً جشن بگيرند (براي عقد، يا عروسي و يا براي هردو) وبدون هيچ‌گونه جشنی عروسی نكنند؛ امّا آنچه ناپسنده، گناه و اسراف و تجمّلات و توقّعات بیجاست، نَه اصل جشن گرفتن.

چند نکته: بعد از ازدواج و عروسی بر عروس و داماد لازمه چند نکته را مورد توجه قرار بدهند

رعايت حال والدين

بعضط از فرزندان، پس از اينكه همسر و مونس خودشونو يافتند، پدر و مادر رو فراموش می كنن و يا به آنان كم‌توجّه میشوند و گاهی نسبت به آنان بی ادبی میكنند. گاهی مادرِ پسر، پس از آوردن عروس و حتّی به محض نامزدی و عقد، احساس میكنه پسرش ديگه آن علاقه و توجّه سابق را به او نداره! واين برايش بسيار سنگين و سخته و گاهی از عهده تحمّلش خارج میشه. اون موقع است كه نزاع و دعوا برپا میكنه.

پس آقا پسر، عروس خانم، این نکته رو بدون که همیشه جای پدرو مادر روی سر آدمه و جای همسر توی قلب آدم پس مراعات حال هردو رو بکن چون بدون هیچ کدوم نمیشه زنده بود. باید هردو رو باهم حفظ کرد….

انسان عاقل اونه كه حال دو  طرف رو رعايت كنه. هم حقوق والدين رو ادا كند وهم حقوق همسر رو.

نه والدين را فدای همسر كند و نه همسر را فدای والدين.

در بسياری از نزاع‌ها ميان عروس و مادرشوهر، بی توجّهی و بی كفايتی و بی تدبيری داماد رو مشاهده كردیم، و همچنين در نزاع‌های داماد با والدين همسرش، بی توجّهی و بی كفايتی و بی تدبيری عروس رو!

اگر عروس و داماد، به همه جوانب امور توجّه داشته باشند و حقّ هركس را بجای خود رعايت كنند، بسياری از اين نزاع‌ها و كشمكش‌ها ميان والدين و عروس و داماد به وجود نمياد.

عروس و داماد بايد توجّه داشته باشند كه اين والدين، سال‌ها زحمت كشيدن و اونارو با سختی ها و خون دل خوردن بزرگ كردن، حال انصاف نيست كه به آنان بی مهری كنند. ناراحت كردن پدر و مادر، نارضايتی خداوند را به دنبال داره، و نارضايتی خدا، لطمه‌های سنگينی به زندگی فرزندان وارد میكنه و موجب عذاب آخرت میشه.

پس حقّ هركس را به جای خود ادا كنيد. بی توجّهی و اهانت به هيچ‌كدام روا نيست. كاری نكنيد كه تأسّف و پشيمانی آن در آينده، دمار از روزگارتان برآورد! و ناگاه بيدار شويد كه ديگر پدر و مادر خفته‌اند!! و ديگه كاری از دستتون برنياد.

زياده‌روی در رفت‌وآمدها

رابطه دختر و پسر و خانواده‌هاشون در اين دوران، بايد گرم و صميمی باشه؛ امّا به افراط و زياده‌روی كشيده نشه.

«اعتدال» در هر كاری پسنديده است و «افراط» ناپسند.

اگر رفت و آمدها و ميهمان ها  زياد بشه، دو طرف خسته میشن و اين خستگی، به محبّت‌ها لطمه میزنه؛ بخصوص اگر اين دوران، طولانی هم بشه.

بسيار پيش مياد كه جوانان میپرسند: «در دوران نامزدی و فاصله بين عقد و عروسی، چقدر بايد رفت و آمد كرد؟ هر هفته چندبار؟… »

میگیم: اندازه معيّن و استانداردی نداره، بلكه بايد ببينی زمينه چقدر مهيّاست و پذيرش چه اندازه هست. نَه آنقدر كم كه دلسردی بياره و نه آنقدر زياد كه خستگی آور بشه. نه تكبّر و سرسنگينی و بی اعتنايی و نه زياده‌روی و سبك كردن خود و به زحمت انداختن ديگران.

 «اندازه نگه دار كه اندازه نكوست»

ضمناً در اين رفت و آمدها، نبايد هيچ‌گونه تحميل و تكلّفی وجود داشته باشه. هيچ‌كدام نبايد توقّع پذيرايی مفصّل و سفره رنگين و هديه‌های گران قيمت داشته باشند و در هر حالی بايد حال يكديگر را رعايت كنند.

همچنين بر عروس و داماد لازمه كه حريم عفّت و حيا رو رعايت كنند؛ بخصوص در خانواده‌هايی كه دختر و پسرهای مجرد ديگری نيز وجود دارند. بی پروايی نسبت به حريم حيا و عفّت، باعث بی حرمتی عروس و داماد نزد والدين و موجب انحراف و گمراهی ديگر دختران و پسران خانواده خواهد شد.

عدم تجديد خاطرات ناخوشايند اوّليه

ممكنه در طول دوران قبل از عقد، كدورت‌ها و ناراحتی هايی پيش بياد وخطاهايی از طرفين سر بزنه. در هنگام خواستگاری و بله‌برون و تعيين مهريه و شرايط ازدواج و مهمانی ها و امور اين‌گونه‌‌ای، ممكنه كدورت‌هايی پيش بیاد و مسائلی بين دو خانواده ردّ و بدل بشه و بعضی از بزرگ‌ترها و اطرافيان و يا خود دختر و پسر، حرف‌های دلسردكننده‌ای زده باشند كه باعث كدورت‌هايی شده باشه.

اين كدورت‌ها، نبايد به بعد از عقد سرايت كنه با خواندن عقد، همه اين ناراحتی ها بايد برطرف بشه و به دوران پس از عقد كشيده نشه.

اگر به كسی بی احترامی شده و يا خيال میكنید به او توهينی شده است، بايد بخاطر خدا ببخشد. اكنون كه  به سلامتی، اين دو جوان زندگی مشتركشون رو آغاز كردن، بزرگ‌ترها و افراد دو خانواده بايد ناراحتی ها رو به بزرگی خودشون ببخشند و فراموش كنند و هرگز درصدد تلافی و تجديد ناراحتی ها برنيان. عروس و داماد نيز هرگز درباره آن دل‌خوری ها حرفی نزنن.

درمورد خواستگاری های قبلی حرف نزنیم

عروس و داماد، علاوه بر اينكه بايد خودشان از اين سخنان خودداری كنند، بايد از بيان آنها از طرف بستگانشان نيز جلوگيری کنند و همچنين اگر دلبستگی و علاقه‌اي به كسی داشتن، هرگز نبايد به همسر خود بگن و هيچ‌گاه نبايد از دختران، پسران، زنان و مردان بيگانه، نزد يكديگر سخن بگن. غفلت از اين نكاتِ بظاهر كوچك، زيان‌های بزرگی رو به دنبال داره.

در اينجا مناسبه به سخنی از آيت‌الله ابراهيم امينی توجّه كنيم:

«يكی از موضوعات مهمّی كه دختر و پسر در فاصله بين عقد و عروسی درصدد كشف آن هستند، درجه محبّت و علاقه همسر میباشد. هريك  از زن و شوهر ميخواهد بفهمد كه همسرش تا چه مقدار به وی علاقه داره؛ و اين موضوع در آينده زندگی آنها بسيار تأثير دارد.

بنابراين، بر زن و شوهر لازم است كه  مراتب عشق و علاقه خود را نسبت به همسر ابراز دارند و از گفتن هر كلمه يا انجام هر عمل دلسردكننده‌ای كه مي‌توان كم‌محبّتی را از آن استنباط نمود، جدّاً خودداری نمايند. مرد بايد از همه زنان و زن از همه مردان چشم بپوشد و تنها همسرش را ببيند. از مردان و زنان ديگر تعريف كردن و از وجود خواستگاران سابق سخن گفتن و عيب‌جوئي و انتقاد، از اسباب دلسردی بشمار میرود و بايد جدّاً از آن اجتناب نمود. … زن و شوهر بايد در معاشرت‌ها، وقار و متانت خويش را نگهدارند و از شوخی ها و حركات سبك و زشت، اجتناب نمايند. ادب و احترام را رعايت كنند وكاری نكنند رويشان بر يكديگر باز و حريم ادب شكسته شود.» 

غيرت بيجای والدين

بعضی از والدين دختران، غيرت و تعصّب بيجا به خرج میدهند و از رابطه دوستانه دخترشان با نامزد شرعی اش جلوگيری میكنند و اين كارشان موجب دلسردی و ناراحتی دو نامزد میشه.

به چنين پدران و مادرانی میگیم: اگر شما اين داماد را پسنديده‌ايد و به او اعتماد داری و با رضايت و شناخت كافی اونو پذيرفتيد و او را همسری شايسته و مناسب برای دخترتون میدونيد، ديگه جايی برای نگرانی و ممانعت از ملاقاتشون وجود نداره. امّا اگر از او شناخت لازم را نداری و او را نپسنديدی و به او اعتماد نداری، پس چرا دخترتون رو به عقدش درآورديد؟!

معقول نيست كه انسان دختر عزيزش رو به عقد كسی درآورد كه نسبت به او بدگمانه و او را همسری شايسته و مناسب برای دخترش نميدونه!

اين پسر، الآن داماد شما  و شوهر شرعی  و قانونی دخترتونه و دختر شما نيز همسر شرعی و قانونی اوست و از اين نظر، هيچ فرقي بين دوران نامزدی و بعد از عروسی وجود نداره.

اگر بگوييد: خوب، اگر اين دختر، همسر اوست، پس بايد او را بردارد و به خانه‌اش ببرد، نَه اينكه همسر او باشد و در خانه ما زندگی كند!

در جواب مي‌گوييم: مگر در همين مطالب قبل، در بحث «ضرورت دوران نامزدی» نگفتيم كه: لازمه بين عقد و عروسی فاصله باشه و دلائلش رو هم گفتیم؟!.

البته داماد هم توجّه داشته باشه: تا زمانی كه دختر در منزل پدر و مادرشه و عروسی رسمی صورت نگرفته، بايد اجازه و رضايت والدين دختر در مورد گردش، تفريح، مسافرت رفتن و همه امور، رعايت بشه.

نميشه انتظار داشت كه آنان هيچ نظری نداشته باشن و دختر و پسر رو در همه امور، آزاد بذارن؛ زيرا آنان بايد حرمت و حريم خانوادگی خود را حفظ كنند.

سفارش اكيد ما به عروس و داماد اينه كه: حرمت و احترام و رضايت والدين را در همه امور، رعايت كنند.

بی پروايی در اين باره و بیرتوجّهی به اين حريم، لطمه‌های سنگينی رو به دنبال داره.

عروس خانم و آقا پسر «عروسی اصلی» را برای شب زفاف بگذاريد!

خواهر و برادرم! ما سفارش شما رو به پدر و مادرا كرديم؛ امّا به شما هم سفارش  میكنيم كه: «عروسی اصلی» را برای شب زفاف بگذاريد. حال كه بزرگترها  به شما اعتماد كردند، شما هم بكوشيد به اعتماد آنان احترام بذاريد. امّا «عروسی اصلی» و مسائل مخصوص شب زفاف را، برای همان شب باقی بگذاريد.

«اَللَّهُمَّ اَلِّفْ بَيْنَهُما وَ طَيِّبْ نَسْلَهُما وَ كَثِّرْ رِزْقَهُما»

خداوندا!

ميان اين دو همسر، اُلفَت و صفا برقرار كن و نسلشان را پاك و سعادتمند گردان و رزق و روزی آنان را فراوان فرما.

 

artern_design_valentinesday_2x

فواید دوران نامزدی

اگر كسي صفت وخصوصيتی را در نامزدش دید كه مورد پسندش نیست ومیخواد اونو برطرف يا اصلاح كنه و يا صفتی را در او ايجاد كنه، بهترين دوران براي اين «اصلاح وتغيير»، دوران نامزديه.

چون هنوز روابطشون عادّی نشده و نسبت به هم احترام ومحبّت خاصی قائلند ،در نتيجه: پذيرششان از همديگه بيشتره و زمينة تحوّل و تغيير واصلاح هم بیشتره.

افزايش محبّت در دوران نامزدی

میدونیم که «يكي از شرط های اصلی سعادت در زندگی زناشويی، محبّته.» امّا دوران نامزدی، بهترين فرصته برای افزايش و تحكيم محبِّت.

رفتار وگفتار وتمام اعمال نامزدها، در افزايش محبِّت و يا كاهش آن، مؤثّره.

پس….

دختر و پسر بايد كاملاً مواظب اعمال خودشون باشند و از هر عمل پسنديده‌ای كه باعث افزايش محبّت‌ میشه، كوتاهی نكنن و از كارهايی كه موجب دلسردی و كاهش محبّت ميشه، دوری کنن.

پايه‌ريزي استقلال زندگی در نامزدی

دختر و پسر  معمولاً  قبل از ازدواج، وابسته به زندگی پدر و مادر هستند؛ كه بايد اين «وابستگی» تبديل به «استقلال» بشه. دوران نامزدی، فرصت مناسبی براي پی ريزی اين استقلاله.

دختر وپسر بايد برای آينده، برنامه ریزی کنن، اهداف و دورنماهای زندگي آينده رو ترسيم کنن.

بها دادن به احساسات و عواطف همديگه در نامزدی

خاطرات دوران نامزدی معمولاً  تا آخر عمر در ذهن می ماند و در زندگی آينده تأثير دارد‌ (چه خاطرات شيرين و چه تلخ).

بنابراين، رفتار نامزدها بايد كاملاً حساب شده باشد و از اعمالي كه به غرور و شخصيت همدیگه لطمه میزنه ،دوری كنن. بی اعتنايی و سرسنگينی و تكبّر در مقابل نامزد، لطمه‌های سنگينی به عواطف وشخصيت فرد او میزنه.

دختر بايد سرسنگين و متكبّر باشه، امّا در مقابل نامحرمان، نَه در برخودر با نامزد شرعیاش

ضرورت دوران نامزدی

از چند جهت لازم است كه بين عقد و عروسی فاصله‌ای باشه:

1-دختری كه چندين سال در يك خانواده زندگی كرده و با افراد خانوده ( بخصوص پدر و مادر ) اُنس شديدی داره و جدايی از آنان برایش سخته، صلاح نيست كه ناگهان اونواز خانودش جدا كنند؛ زيرا از نظر عاطفی به او لطمه وارد ميشه. بلكه لازمه برای اين جدايی، به تدريج در او آمادگی ايجاد بشه.

2-دختر و پسری كه تاكنون مسؤوليت زندگی شان  به عهده پدر و مادر بوده ، آمادگی اینو ندارن كه يك مرتبه كلّ مسؤوليت زندگی رو به دوش بگيرند. بلكه فرصتی میخوان كه خودشونو برای پذيرش مسؤوليت زندگی مشترك آماده كنن.

3-دختر و پسری كه تا چندی قبل با هم بيگانه بودن، براشون سخته كه يكدفعه و بدون مقدّمه، در كنار هم قرار بگیرن و با هم زندگی مستقلّی روشروع كنند. لازمه مدّتی بگذره تا با هم اُنس بگيرن و آماده زندگی مشترک بشن.

4-ممكنه دختر و پسر، بنابه دلایلي – مانند ادامه تحصيل یا سربازی آمادگی زندگی مشترك و مستقل رو نداشته باشن. پس، نامزد میشن تاوقتی كه موانع برطرف شد، عروسی كنن.

5-والدينِ دختر و پسر هم براي عروسی فرزندان، احتياج به آمادگی دارن. دوران نامزدی، فرصت لازم را برای اين آمادگی، در اختيارشان میذاره تا جهیزیه ویا هزینه های عروسی رو فراهم کنند.

selfie

ضرورت دوران نامزدی

«دوران نامزدی» فايده‌های مستقلی نيز دارد و دختر و پسر نيز وظايف را در اين دوران به عهده دارند، ازجمله:

1-افزايش شناخت نسبت به يكديگر، برای تفاهم بيشتر

هرچند كه دختر و پسر، در مرحلة گزينش، بايد شناخت كافی نسبت به هم پيدا كرده باشند . علاوه بر آن شناخت، بايد در دوران نامزدی، آشنايی ملموس تر و محسوس تر و بيشتری از هم پيدا كنند و با روحيات و اخلاق همدیگه بيشتر‌آشنا شوند. در حقيقت، اين آشنايی و شناخت در دوران نامزدی، تكميل‌كننده شناخت مرحله گزينش است.

شناخت خواستگاری، برای «انتخاب» بود و اين شناخت، برای «تفاهم و سازگاری».

2- هديه دادن

«هديه» در جلب دلها وافزايش محبّت ها، نقش عجيبی داره. در دوران نامزدی لازمه كه دختر وپسر از اين نكت زيبا و مهم غفلت نكنن.

لازم نيست كه هديه، گران قيمت باشد، بلكه لازم است زيبا و مورد علاقة طرف باشد و مهمتر آنكه:

«ظريفانه داده شود!».

هديه دادن، ظرافت و سليقه خاصّی را می طلبد!

اين هم فراموش نشه كه: هديه دادن بايد از دوطرف باشه، نه اينكه فقط پسر به دختر هديه بده. البته پسر بايد بيشتر هدیه بده!

3– نامه‌نگای های محبّت‌آميز

نوشتن نامه‌های عاشقانه و پُرمحبّت ، تأثيرزیادی در افزايش محبّت و استحكام رابطه بين نامزدها دارد. حتی اگر دو نامزد به هم نزديك باشند و هميشه يكديگر را ببينند، باز هم نوشتن نامه تأثير خودشو داره.

همسرانی را می شناسيم كه پس از گذشت سالها از زمان ازدواجشان، هنوز نامه‌های دوران نامزدی را نگه داشته ومطالعه میكنند و براشون خاطره‌انگيز و لذت بخشه!

4– ملاقات های صميمانه

دو نامزد بايد در اين دوران شيرين و به ياد ماندنی، ديدارهای دوستانه و عاشقانه داشته باشن. اين ملاقات ها، اميد و شور و علاقه را در هردو تقويت میكنه. اين كار نه تنها خلاف عفّت نيست، بلكه باعث تقويت عفّت در هردو می شود. در اين ملاقات ها، با يكديگر صحبت های محبّت‌آميز داشته باشن و به همديگر عشق و علاقه و محبّت نشان دهند و درباره زندگی آينده گفتگو كنند و به هم دلگرمی و اميد بدهند و با هم به گردش و تفريح و مسافرت بروند (مسافرت در اين دوران، جايگاه و نقش بسزايی دارد)

5- مسافرت های كوتاه دختر و پسر كه در اين دوران ارزنده، درصدد افزايش شناخت نسبت به يكديگرند تا زمينه تفاهم و هماهنگی بيشتری را برای زندگی آينده فراهم میکنه.

مسافرت، حتّی اگر كوتاه هم باشد، در آن جنبه‌های مثبت و منفی اخلاق انسان بطور ناخودآگاه بروز پیدا میكنه و در نتيجه: زمينه خوبيه برای شناخت بيشتر. و يكی از دلائل اهميّت مسافرت در اين دوران اينه كه هنوز زندگی رسما شروع نشده و هردو طرف، آمادگی و انعطاف زيادی دارن تا در مقابل انتقاد و پيشنهاد سازنده همسر خود، به اصلاح خويشتن بپردازند.

سفرهای اين دوران، علاوه بر اينكه در افزايش شناخت دختر و پسر نسبت به روحيات و اخلاق يكديگر بسيار مفيده، بسيار هم زيبا، دلپذير و به يادماندنی هست.

البته واضحه كه اين مسافرت ها، با اجازه والدين دختر انجام میگيره.

6– شركت مشترك در محفل های معنوی

از برنامه‌های سازنده اين دوران، كه در رشد روحی و اخلاقی وافزايش انس و تفاهم بين همسران مؤثّره، شركت مشترك در محافل و مجالس دينی، علمی و اخلاقيه.

7- فراگير فنون اداره زندگی و همسرداری

همسرداری و زندگی و پرورش فرزند، نياز به تعليم وتعلّم دارد (مانند هر كار مهمّ ديگر). و اين تعليم وتعلّم بايد قبل از ازدواج شروع بشه تا آخرعمر….

لازم است پدران و مادران، فرزندان را از دوران كودكی با امور و مسؤوليت های زندگی، آشنا كنن و آمادگي های لازم را برای آينده به وجود بیارن.

همچنین بسياري از جوانان، درباره مسائل گوناگون، معلومات فراوانی دارند؛ امّا دربارة همسرداری واداره زندگی مشترک ، هيچ نميدانند و يا بسيار كم میدانند.

امروزه کتاب ها،کلاس ها و کارگاه های آموزشی بسیاری در زمینه های قبل ازازدواج، مهارت های زندگی مشترک ،روابط زناشویی، تربیت فرزند و….وجود داره که جوان ها میتوانند از آنها استفاده کنند.