پدر ومادر عزیز ، رفتارهای ثابت از خود نشان‌ ندید 

کودک رفتار زشت و بد خودش رو امتحان میکنه. هر کودک باهوش دوست داره که بدرفتاری رو امتحان کنه. درواقع کودک سالم، کسیه که مانند دانشمند رفتار میکنه. این انیشتین‌های کوچک آزمایش‌هایی انجام میدن تا ببینن عکس‌العمل‌های اطرفیان چگونه است؟ آن‌ها براساس تحلیل به‌دست اومده از آزمایشات خود تصمیم میگیرن، که چگونه رفتار کنن. و در ذهن کوچک و ناخودآگاه آنها هزاران فکر این‌چنینی جریان مییابه. چه اتفاقی می‌افته اگر من تمام غذا رو روی سفره بپاشم؟ چه اتفاقی می‌افته اگر موقع خرید با مادرم روی زمین دراز بکشم و جیغ بزنم، و بگم فقط این‌رو میخوام؟ اما اینکه چه چیزی سبب میشه که کودک به لجبازی تن بده و در این امر جرأت و جسارت پیدا کنه پاسخ اینه که این امر ناشی از روش ناصحیح تربیتی پدرومادره.

کودک در اثر تجربه دریافته که این امکان وجود داره که او سر از عصیان و لجبازی دربیاره. توضیح مسأله اینه که برخی از والدین و مربیان یک خط مشی روشن و یک روش اندیشیده و بالاخره برنامه‌ای و نقشه‌ای در پیش رو ندارن تا براساس آن در برابر رفتارهای کودکان موضع بگیرن. در نتیجه هر روز و ساعتی یک‌گونه عمل می‌کنن. کودک در مسیر تربیت و رشد درمیابه که در صورت عدم دست‌یابی به هدفی که داره، چطور باید به پیش بره. از چه راهی میتونه پدرومادر رو به ستوه بیاره؟، و به مقصد خود دست یابه. پس با سوءاستفاده از روش تربیتی والدین می‌کوشه آنها رو به ستوه بیاره و تسلیم رأی و نظر خود کنه.

و در مواقعی نیز والدین برخلاف رفتار سابق، روش مستبدانه رو در پیش می‌گیرن و از کودک اطاعت بی‌چون‌ وچرا میخوان. والدین در این مواقع، کودک رو سردرگم کرده و با این شیوه آنان را وادار به رفتار نامطلوب میکنند که عاقبت سر از طغیان برمی‌دارن.