داشتن نقش مدیریتی و نظارتی والدین در مشکلات فرزندان.
پرهیز از خشمگین کردن فرزندان ،
امام علی (ع) :نه خشمگین شوید ، نه خشمگین کنید . (تحف العقول /۲۴ )
پرهیز از عیب جویی آشکار
امام علی (ع) نصیحت کردن به کسی در جلو اشخاص ، سر کوفت زدن است (نه نصیحت)
هر بار که ما کودک را از مشکلی نجات میدیم، استقلال فکری اونو تحلیل میبریم، اما درمقابل هرباری که به کودک کمک می‌کنیم تا مشکلش رو خودش حل کنه، اونو قوی تر می‌کنیم.
به این مثال توجه کنید: مادر حسین به اون میگه: حسین عزیزم تو هنوز دمپایی خودت رو درنیاوردی؟ سرویست ۵ دقیقه دیگر میاد و تو باید به مدرسه بری. حسین میگه: من دمپایی عروسکی‌ام رو خیلی دوست دارم و میخوام با آنها به مدرسه برم، مادرش با مهربانی بهش میگه: من میدونم که چقدر ‌آنها رو دوست داری و سپس تصویر حسین رو که با دمپایی به مدرسه رفته رو برایش ترسیم میکنه و از او چند سؤال میپرسه:
فکر می‌کنی سر کلاس با دمپایی‌ات چه شکلی میشی؟
کودک ۵ ساله با اشتیاق میگه: عالی!
دوباره مادرش میپرسه: فکر می‌کنی موقع زنگ تفریح بتونی با دمپایی‌ راحت باشی؟
حسین کوچولو جوابی نمیده. مادرش در این لحظه آرام میشهو دیگر حرفی نمیزنه و به حسین اجازه میده که کمی فکر کنه سپس حسین میگه: من میخوام کفش‌های ورزشی‌ام رو بپوشم، اما میتونم دمپایی‌ام رو توی کوله‌ام بگذارم؟
مادرش میگه: البته عزیزم عجله کن که سرویس تا چند دقیقه دیگر میرسه.
مادر با زیبایی بیان و حوصله به حسین فرصت فکرکردن داد. درواقع او با علاقه غیرشرطی و سؤالات عاقلانه به او فرصت میده که فکر کنه.

در مواجهه با فرزند لجباز باید به کودک اجازه ی فکرکردن بدیم تا خودش تصمیم درست رو بگیره و به راحتی و به صورت غیر مستقیم خودش به همان تصیمی که والدین در نظرداشتن میرسه و عمل میکنه .