وقتی فرزندتون صبح دیر از رختخواب بیرون میاد.
«بلند شو! این آخرین‌باره که صدات می‌کنم» به جای آن اینطور بگید«صبح به‌ خیر،عزیزم ساعت ۷ صبح، حالا باید چکار کنی؟»
وقتی فرزندتون در کارهای خانه به شما کمک نمیکنه
یک جواب اینه که بگیم «کی میخوای یاد بگیری که نسبت به کارهات با مسؤولیت باشی؟» در عوض بهتره بگیم «تازمانی که سفره چیده نشده من شام رو نمیارم» فقط یک عکس‌العمل ساده و محترمانه از خود نشان بدید.
والدین ، در مورد حرفی که می‌زنید خوب فکر کنید.
آیا تا به حال به پاسخ¬هائی که به فرزندتون دادید دقت کردید، گاهی اوقات فقط اتوماتیک‌وار پاسخی دادید. به آنچه میگید، و به علت آن خوب گوش کنید، و پاسخ‌های مختلف رو در نظر بگیرید. یا اگر بیشتر به شما کمک میکنه، آن‌ها رو یادداشت کنید. پس از خود سؤال کنید، وقتی سؤالی رو جواب میدم چه تجربه‌ای به‌دست میارم؟ وقتی به درخواستی نه میگم از روی عصبانیته یا از زور خستگی و درماندگی؟ یا وقتی به همه درخواست‌ها پاسخ مثبت میدهم بخاطر اینه که میخوام فرزندم عصبانی نشه؟
چون شما باید نسبت به هر واکنش خود در مقابل فرزندتون کاملاً آگاه باشید.