یکی از مسایلی که متاسفانه مورد غفلت مسئولین  امر تعلیم و تربیت قرار گرفته و باید به آن نکته توجّه خاص داشته باشند، احساس ناخوشایند تعدادی از دختران نسبت به جنسیت خودشونه.

این دسته از دختران نحوه­ ی برخورد اجتماع رو با خودشون به­ گونه­ ای میدونن که نشانگر تبعیض بین دختر و پسر است.

آن­ها باورشون اینه که پسران از آزادی و راحتی بیشتری برخوردارند و لذا آرزوی پسر شدن را می­کنند.

ما می­ تونیم با ارائه­ ی تبیین درست به دختران، و اجتناب از اِعمال شیوه­ های نادرست و سلیقه­ ای و محدود، تا حدّ زیادی از پیدایش احساس ناخوشایند نسبت به جنسیّت در بین بعضی ازدختران جلوگیری نمائیم.

باید در روابط دختر و پسر حدودی را که شرع و عرف جایز می­دونن، شناخته و آن را رعایت کنیم و در این زمینه، دچار افراط و تفریط نشویم.

بایستی از دخترها بخواهیم در عین حضور در جمع، وقار و متانت خویش را حفظ کرده و عقیده­ ی خود را سنجیده و کامل و دقیق مطرح کنند.

این حدّ از برخورد را، نه تنها شرع منع نکرده بلکه به دختر این امکان را می­دهد که برخورد اجتماعی مناسب را تمرین کرده و همچنین از جنس مکمّل تصویری واقع­ بینانه ­تر پیدا کند.

باید به دختران گوشزد کرد که خداوند دختر و پسر را برای ازدواج و زندگی مشترک خلق کرده است و این نکته را نیز جامعه به خوبی پذیرفته است.

جامعه نیز علاقمند است که زوج ­های جوان زندگی مشترک خویش را با علاقه و دل­ بستگی به یک­دیگر آغاز کنند. برقراری رابطه­ ی پنهانی با جنس مکمّل از جمله عواملیه که می­تونه زندگی زناشویی را در آینده به خطر بیندازد.

در سنین کودکی و نوجوانی گاهی دختران و پسران از نحوه­ ی رفتار و برخورد یک­دیگر شکایت می­کنند در چنین مواردی ما نه تنها باید موجبات آرام کردن آنها را فراهم کنیم بلکه ­باید به آنان کمک کنیم تا راه رفع مشکل و اختلاف را نیز خود کشف کنند.

اگر کودک در این مرحله توانایی پیدا کردن راه حلّ را تمرین کند، آمادگی خوبی را برای حلّ اختلافات در زندگی زناشویی پیدا خواهد کرد.

در این مرحله باید رفتار مبتنی بر کرامت، گذشت، بزرگواری و در عین حال عدالت­ خواهی را در مقابل افراد غیر هم­جنس به فرزندان­مان بیاموزیم.

اگر در طی این دوران رفتارهای اشتباهی از ناحیه­ ی فرزندمان شکل گرفته بدون عکس ­العمل­ های سریع و صریح و سرزنش کردن، به آرامی روش صحیح برخورد با غیر هم­جنس را به او گوشزد کنیم. زیرا رفتار سرزنش ­گونه و پرخاشگرانه­ ی ما اوّلین آسیبش این خواهد بود که فرزندمان این­گونه مسایل را از ما پنهان خواهد کرد و قطعاً آسیب پنهان­ کاری چنین مسایلی بسیار زیادتر خواهد بود.

در دوره­ ی نوجوانی باید کمک کنیم تا نوجوان ما تا حدّ ممکن از تصوّرات تخیّلی در مورد غیر هم­ جنس دوری کند برای موفقیّت در این زمینه ایجاد فضای گفتگو در خانه و میان اعضای خانواده بهترین راه حلّه.

عدم توجّه به آموزش ­هایی که در هر یک از مراحل (پیش­ دبستانی، دبستان،  متوسطه و حین ازدواج) توصیه شده، موجب اخذ آموزش از طرق غیرمطلوب و نیز خیال ­پردازی­ های نادرست توسط نوجوانان خواهد شد.

نتیجه­ ی این امر منجر به شناخت نادرست نوجوان از جنس مکمّل شده و او را به عالم خیال­ پردازی سوق خواهد داد. حاصل این خیال­ پردازی نوجوانان امروز جامعه­ ی ما از جنس مکمّل خود، در طیفی بسیار گسترده جای می­گیرد که در یک طیف از جنس مکمّل یک الهه ترسیم می­کند و او را تنها عامل سعادت و خوشبختی خود  می­داند و در سر دیگر این طیف جنس مکمّل را در پائین ­ترین و حیوانی­ ترین شکل خود ترسیم می­کند.

ویژگی تصوّراتی که جنس مکمّل را یک الهه ترسیم می­کند این است که وی را مهربان، کامل و پناهگاه، آرام­ بخش همه ­ی دردها، پایان همه­ ی رنج­ ها، بهشت موعود و بالاخره اوج کمال و سعادت و خوشبختی می­داند.

نقطه­ ی مقابل این تصوّر، جنس مکمّل را به صورت وسیله­ ای محض برای اطفای غریزه­ ی جنسی  می­داند، این گروه وقتی جنس مخالف را تصوّر می­کنند چیزی جز رابطه­ ی جنسی را در ذهن مجسّم نمی­ کنند. در میان این دو حدّ، انواع تصوّرات و تفکّرات در مورد جنس مکمّل وجود دارد.

بنابراین مربّیان و اولیاء وظیفه دارند در مورد شکل­ گیری درست این تصوّرات و تفکّرات اقدام کنند و درهر مرحله­ از رشد، متناسب با ویژگی­ ها و نیازهای متربّی در زمینه­ ی آموزش جنسی مطالبی سودمند و روشنی به آنان بیاموزند.

سکوت کردن در این مورد و چیزی نگفتن، نه تنها سودمند نیست، بلکه می­تواند بسیار مضرّ باشد.

باید با دختران­مان به­گونه­ ای رفتار کنیم که آن­­ها احساس کنند ما آنان را افرادی پاکدامن، با صلابت و متعالی می­شناسیم. هم­چنین با پسران­مان به ­گونه ­ای رفتار کنیم که احساس کنند ما آن­ها را افرادی غیرتمند، پاکدامن و حافظ نوامیس دیگران می­شناسیم.