دوستی های دختر و پسر یکسری آثار و پیامد هایی داره که اونا رو بررسی میکنیم و یکسری راهکار مفید هم برای حفظ حریم خانواده ها و… داریم .

1- توسعه و ترویج هنجار شکنی دینی:

قطعاً همه­ ی ادیان الهی و به خصوص دین مبین اسلام، آموزه ­های روشن و خود کنترلی بسیار مهمّ و تأثیرگذار در مورد روابط محرم و نامحرم دارند.

برقراری چنین روابطی، هنجارشکنی آگاهانه در برابر احکام و آموزه­ های دینی خواهد بود و در نتیجه عادت و انگیزه­ ی افراد برای زیر پا قرار دادن سایر آموزه­های دینی رو افزایش خواهد داد.

2- گسست در روابط خانوادگی و افزایش احتمال طلاق:

افشا شدن روابط قبل از ازدواج دختران و پسران، برای همسرانشان، سبب سلب اعتماد در روابط زناشویی و افزایش احتمال طلاق خواهد شد.

 3- افزایش آسیب­های روحی ـ روانی:

قطعاً در شرائط فعلی، روابط دختر و پسر با هنجارها و سنّت ­های دینی و اخلاقی جامعه­ ی ما ناسازگاره، افراد در صورت داشتن چنین روابطی، احساس گناه و پشیمانی میکنند. ترس از افشای رابطه نیز مزید بر علّت خواهد شد. از آن­جا که در روابط دختر و پسر، دو طرف در برابر یکدیگر تعهّدی ندارن، ترس از پایان یافتن رابطه و یا خیانت طرف مقابل قطعاً موجب نگرانی­ ها و اضطراب ­ها میشه. چون بیشتر این روابط به ازدواج منتهی نمیشن.

همچنین اگر همسر فرد نسبت به روابط پیش از ازدواج  او آگاهی یافته باشه، بی­ اعتمادی به وجود آمده، آسیب روانی سنگین­ تری را به فضای آن خانواده تحمیل خواهد کرد.

 

4- کسب عادت ثانویه به ارتباط با جنس مکمّل:

معمولاً افرادی که پیش از ازدواج، با جنس مکمّل ارتباط برقرار می­کنند و  این­گونه روابط رو به صورت مکرّر تجربه می­کنند، به تدریج داشتن ارتباطاتی این چنین به عادت ثانویه ­ی آنان تبدیل میشه، طوری که آینده­ ی زندگی­شان را در معرض خطر قرار میده.

حالا راهکار کاربردی

هنگامی که مطلب یا واقعه­ ای رو در مورد یک نوجوان و یا جوان می­شنویم در قدم اوّل باید، آن نوجوان و جوان را به منزله­ ی فرزند یا خواهر و برادر خود تلقّی کنیم و مصلحت او را چنان که برای خانواده خود می اندیشیم در نظر بگیریم.

در مرحله­ ی بعد در مورد نقل و یا انتقال یک خبر در مورد جوانان و نوجوانان شدیداً جانب احتیاط و عقل و اخلاق رو رعایت کنیم.

پس باید در مورد بزر­گ نمائی مسایلی که در مورد نوجوانان و جوانان می­شنویم، و نیز ایجاد جوّ شایعه و بدبینی در مورد نوجوانان و جوانان کاملاً حسّاس بوده و از آن دوری کنیم.

برای سالم ­سازی جامعه­ ی خود، باید با دیگران آن­ گونه رفتار کنیم که انتظار داریم آن­ها آنطور باشند، نه به گونه­ ای که واقعاً هستند.

اگر می­خواهیم دروغگو زمینه ­ی کمتری برای دروغ گفتن داشته باشد، با او مانند یک راستگو رفتار کنیم نه اینکه پیوسته دروغگو بودن او را به رُخش بکشیم.

در مورد نوجوانان و جوانانی که احتمالاً نشانه­ هایی از رفتار نادرست با جنس مکمّل دارن نیز همین­طوره. لذا ائمه اطهار(ع) برای شکل­ گیری شخصیت نوجوانان وجوانان فرموده ­اند به آن­ها مسئولیت بدهید و از لغزش ­هایشان چشم پوشی کنید. انسان ممکن الخطاست و خطاهای دوران نوجوانی می­توانند تبدیل به رفتارهایی سالم و سازنده شده و یا در صورت برخورد نادرست تبدیل به یک رفتار عمیق انحرافی شوند.

نوجوان خطاکار وقتی با برخورد کریمانه روبرو میشه فطرتاً تلاش خودش رو برای اصلاح رفتارش به کار می­گیره لذا هرگونه رفتار جبرانی که نشانگر پشیمانی وی از رفتارشه باید توسط جامعه و اطرافیان پذیرفته بشه.