سفارش ها در زمینه ی تغذیه ی دوران بارداری، تنها ناظر به جنبه ی بهداشتی نیست؛ بلکه تأثیرات روانی و اخلاقی بر کودک رو هم در بر میگیره

مثلاً خوردن خربزه در هوش و زیبایی و خوش اخلاقی کودک،

به و انار در شفافیت پوست و زود زبان باز کردن و جلوگیری ازتولد کودکان نارس و فلج مغزی،

خرما به خصوص در ماه های آخر بارداری، در بردباری و خوش خلقی و شیر در رشد و استخوان بندی جنین مؤثره.
امام رضا (ع) درباره ی تأثیر شیر در این دوران میفرماید:
به همسران باردار خود شیر بنوشانید که اگر فرزندش پسر باشد، عالمی احیاگر دین، سالم و شجاع و سخاوتمند و اگر دختر باشد، اخلاق و اندامش زیبا خواهد شد.

مرحله ی سوّمی که مادر تأثیر مستقیم جسمی بر فرزند داره، مرحله ی شیرخوارگی فرزنده. این دوران که باید حداقل بیست و یک ماه و حداکثر بیست و چهار ماه باشه برای مادر و فرزند بسیار حسّاسه؛ زیرا از جهت جسمی، رشد بخش های مختلف اندام کودک ادامه مییابه و به تدریج کامل میشه و از جهت روانی نیز آثار خاصّ خود را بر طرفین داره که به آن اشاره خواهد شد.
امام صادق (ع) در مورد مدّت شیردهی میفرماید: دوره ی شیردهی حداقل بیست و یک ماه است و هر مقدار [از این] کمتر باشد، ظلم بر کودک است.

همچنین امام علی (ع) درباره ی شیر مادر میفرماید: هیچ شیری برای فرزند بابرکت تر از شیر مادرش نیست.

.