مادر از سه جهت، در انتقال صفات روانی به فرزند مؤثره.

جهت اول:  انعقاد نطفه، که با پدر شریکه و دستورات وارد شده درباره­ ی پدر، نسبت به مادر نیز عیناً تکرار میشه.

جهت دوم:دوران جنینی، اهمیت این دوران، در شکل­ گیری شخصیّت روحی کودک ـ علاوه بر جنبه­ های جسمانیه

اهمیّت دوران جنینی

در یک نگاه کلی، محور عمده­ ی آیات و روایاتی که درباره­ ی ازدواج و احکامه اشاره به تربیت فرزند ،آن هم از دوران جنینی تا مراحل سن رشد که از اهمیّت خاصّی برخورداره، با مادره.

اهمیّت انتخاب و مشخصات همسر ایده ­آل

این امر، در روایات مربوط به ازدواج و انتخاب همسر، به عنوان یکی از محورهای عمده به چشم میخوره.

پیامبر گرامی اسلام می­فرماید: برای صاحب فرزند شدن، همسران شایسته انتخاب کنید؛ زیرا زنان، شبیه برادران و خواهران خود می­زایند.

امام صادق به نقل از پیامبر اسلام می­فرماید: در انتخاب همسر دقت کنید [به خصوص در برادران همسر] که دایی، یکی از دو همخوابه است [فرزند به او شبیه می­شود].

نتیجه آن­که: دوران بارداری مادر نه تنها از جهت بهداشتی حسّاسه بلکه از این جهت که عمده اندام کودک در این دوران شکل می­گیره و بعد از تولد رشد میکنه و شالوده ی خصوصیات روانی کودک نیز در این ایام پایه گذاری میشه و بعد از تولد به واسطه­ ی محیط ­های تربیتی بعدی تکمیل یا تخریب می­گرده؛ در این نگاه جدید تربیت کودک نه از آغاز تولد بلکه از اولین لحظات تشکیل نطفه­ ی کودک و ماه­ های آغازین حیات او در شکم مادر شکل می­گیره و لذا نگاه به این دوران تنها نباید در مراقبت­ های بهداشتی خلاصه بشه که بسیاری از توصیه­ ها از حالات روحی والدین و تغذیه جسمی و روحی آنان گرفته تا زمان و مکان خلوت و سایر اموری که در روایات به آنها اشاره شده، بیانگر نقش حسّاس تربیتی این دوران در زندگی انسانه.

لذا خیلی جدّی به مادران عزیزی که به تربیت فرزندان خود حسّاس هستند توصیه میشه:

  1. در دوران بارداری از تغذیه­ ی شبهه ناک و غذاهایی که معلوم نیست از چه طریقی تهیه شده اجتناب کنند
  2. در دوران بارداری از ورود به کارهای ناراحت­ کننده و استرس ­های روحی و برخوردهای اضطراب­ آور بپرهیزند و در نظر داشته باشن؛ همان­طور که عصبانیت و دلهره و اضطراب مخرّب اعصاب و روانه و بر همه جهات عصبی و روحی فرزند تأثیر مخرّب داره.

چون هدف عمده ازدواج آرامشه (لتسکنوا ) بخصوص در دوران بارداری باید توجه بیشتری انجام بپذیره. و با عواملی که از بین برنده آرامشه برخورد آگاهانه و مدبرانه داشته باشن: مثل دخالت های نابجا ی دیگران ، دیدن خواب های آشفته ، توجه زیاد به آینده و ترس از آن و غم گذشته را خوردن. که میتوان با توکل و شناخت درست جهان و پروردگار و با صدقه دادن و تلاوت سوره های کافرون ، توحید ، فلق ، ناس و آیه ۲۷۴ سوره بقره و هر روز سه بار تکرار{ الحمدلله رب العالمین الحمدلله حمد کثیرا طیبا مبارکا فیه} باعث از بین رفتن آثار تخریبی آنها شد و به ساحل آرامش رسید .

  1. انس با آیات قرآن و کلمات اهل بیت) و یا رفت و آمد با انسان­های وارسته و اماکن مقدس تأثیر زیادی بر آرامش معنوی مادر و بالطبع فرزند داره؛ چنان که تلاوت آیات الهی موجب صفای دل و رقّت قلبه، همین تأثیر را بر صفای روحی و جلای ضمیر فرزند در رحم داره و چنان که شنیدن آهنگ­های مهیج و یا فیلم­های دلهره­آور، اعصاب را تحریک می­کنه و ضربان قلب رو نامنظم میکنه ­، همین تأثیر بر فرزند دور از انتظار نیست .و در یک کلام کودک تا زمانی که متولد نشده جزیی از اندام مادره و هر نوع تحوّل مثبت یا منفی در جسم یا روح مادر فرزند رو متأثر خواهدکرد.