نقش تغذیه در تربیت
لقمه ای که به فرزند میخورانیم در سعادت و شقاوت وی بسیار مؤثره.
رسول گرامی اسلام(ص) میفرمایند:« سعادتمند ، سعادتمند است در شکم مادرش و شقاوتمند، شقاوتمند است در شکم مادرش».
یکی از معانی آن اینه که اگر زن باردار غذایی رو بخوره که فرزندش حلیم و بردبار گردد و یا زیبا و خوش چهره گردد در تربیت فرزند بسیار مؤثره.
امام حسین(ع) علت ایستادگی سپاه معاویه در برابر آنان را خوردن و یا انباشتن شکم از حرام معرفی میکنند!
بنابراین غذا در ابعاد وسیعی در فکر، جسم، ذهن و حافظه و روحیات فرزند تأثیرگذاره.
برخی مادران برای فرزندان خردسال قرآن میگذارن و او آرام میشه این نشان از سلامت فکری مادر داره که در دوران های دیگر بروز و ظهور میکند.
نقش فرهنگ عامه در تربیت
تعریف فرهنگ
به مجموعه ای از آداب و رسوم، مثل ها، اعیاد و غذاها رو فرهنگ عامه میگن. مانند لباس؛ اگر پوشش نامناسب و تحریک کننده باشد خُب سبب بی تربیتی میشه. یکی از بلا¬های غرب برهنگیه که خودشون هم میدونن. بعد از رنسانس و اتفاقاتی که پس از آن افتاد آنان برای فروش کالا های خود از زنان به عنوان مروج کالا هایشان بهره بردند و از این طریق مروجِ فرهنگِ ننگینِ برهنگی شدند!.
نوع لباس، مدل لباس و نوع پوشش در تربیت بسیار مؤثره. مثلاً فرض کنید معماری، اگر معماری مناسبی باشه بسیاری از مشکلات فرهنگی ایجاد نمیشه ولی اگر معماریِ مناسبی نباشه و از غرب تأثیر پذیرفته باشه( مانند معماری ماتریالیستی که با حجب و حیا هماهنگ نیست) مشکلات فرهنگی بسیاری رو ایجاد میکنه.
مثل ها و زبان آثار سوء تربیتی فراوانی رو در خود جای داده. زبان و ادب فارسی مملو از نشانه های تربیتی است؛ در زبان فارسی میتوان ادب را بطور کامل مشاهده کرد. در برخی زبان ها بی ادبی فراوانه. خود زبان، نوع زبان و تغییراتی که در آن وجود دارد آثار تربیتی فراوانی داره.