فلسفه آفرینش اینه که انسان تربیت بشه. چون تربیت از خانواده شکل میگیره و پایه های تربیت در خانواده ریخته میشه، پس تمامی مباحث مطرح شده در موضوعات قبل، حین، و بعد از ازدواج در راستای رسیدن به هدف آفرینش انسانه و آن (تحقق مصداق انسان کامل وتربیت شده است).

در لزوم ضرورت تربیت انسان تقریبا هیچ حکیم ،اندیشمند و عاقلی نیست که تردید داشته باشه و همینطور در این که علل و اسباب متعددی در تربیت انسان نقش داره هم هیچ انسان عاقلی تردید نمیکنه. همه مکاتب چه آیین های آسمانی و چه مکاتب زمینی، هیچ کدام تردید ندارن که تربیت معلول علل و اسبابیه که اینارو باید شناخت و به کار گرفت.

البته وجود اختلافات دیدگاهی رو در بعضی از موضوعات نباید از نظر دور داشت. مثل اینکه آیا انسان هنگام تولد بر لوح وجودش نقش و نگاری هست یا نه؛ اینجا اختلافاتیه. برخی از مکاتب مادی مثل مارکسیسم، ماتریالیست دیالکتیک معتقدند انسان هنگام تولد لوح وجودش پاک پاک و سفید سفیده؛ هیچ چیزی نوشته نیست. اما از آن طرف بعضی از مکاتب مثل اسلام معتقده که انسان با فطرت الهی و با فطرت توحیدی متولد میشه. اینگونه اختلافات هست در اصل اینکه انسان در ابتدا چیزی داره یا نداره؛ اگر داره یا نداره کار تربیت چیه؛ این اختلافات وجود داره اما به هر حال در این که باید تربیت کرد اختلافی نیست. و در اینکه علل و اسباب متعددی در تربیت تاثیر داره هم اختلافی نیست.

اما آنچه که اسلام رو از بقیه مکاتب جدا میکنه و نظام تربیت اسلام رو یک نظام تربیت ویژه­ای قرار میده اینه که در اسلام یک بعد دیگری مد نظره و آن بعد معنوی و روحانیه که در تربیت بسیار نقش داره که این دیگر در سایر مکاتب نیست.

ما معتقدیم برای تربیت باید چشمه دیگری باز شود، دریچه دیگری باید باز شود؛ آن هم دریچه شرعه که ضمن اینکه حالا عقل باید حاکم باشد، ضمن اینکه علم و تجربه باید حاکم باشه؛ خود تجربه هم مافوق علم هست و باید به کار گرفته شود، اما یک دریچه دیگری به روی انسان باز می­شود که از آیات و روایات استفاده میشه.

در واقع میشه گفت این دستور العمل های شرع و این آدابی که در اسلام وارد شده از قبل از تولد، حین تولد، بعد از تولد تا پیری، تا بعد از مرگ، تمام اینها برای تربیته.

نکته دیگر که در روایاتی که ما هست معمولا تربیت رو مرحله بندی کردن و مراحل تربیت را سه تا هفت سال قرار دادن.

هفت سال اول : هفت سال سیادت و آقایی است که بچه آزاده و دستور میده

هفت سال دوم : هفت سال تربیت و امر و نهی که باید در این هفت سال بیشترین اقدامات تربیتی انجام بشه

هفت سال سوم : دوره مشاورت و وزارته.