فضای خانه باید یک فضای معنوی برای تربیت فرزند باشه اگر خانه محیطی پر از اضطراب باشه همانند فرزندانی که در جنگ و بمباران به دنیا اومدن فرزندان دارای روحیه ی مضطرب و پر استرس خواهند شد، این به پدر و مادر بستگی داره که فضای خانه رو سرشار از لطف و محبت کنن.
در این زمینه دستورات فراوانی وارد شده:
ـ مهربانی کردن به کودک در هنگام شیر دادن، چرا که انسان تشنه ی محبته و این نیاز در سن کودکی بیشتره
– هر کس طفل خود را ببوسه در نامه ی عمل او حسنه نوشته خواهد شد.
ـ فرزند را زیاد ببوسید که در ازای هر بوسیدن درجه ای در بهشت به پدر و مادر داده میشه که وسعت آن به اندازه سیر پانصد سال راهه.
ـ نگاه مهربانانه پدر و مادر به فرزند ثواب آزاد کردن بنده را دارد.
ـ انجام رفتار و حرکات کودکانه برای خوشحال کردن کودکان
(من کان عنده صبی فالیتصاب له) هر کس کودکی دارد پس باید با او کودکی کند
ـ نیکی کردن به اولاد بعد از نیکی به پدر و مادر
ـ خداوند در مقابل نیکی به فرزندان به زن و مرد رحم میکنه.
ـ پیامبر بزرگ اسلام امر میکردند که به کودکان زیاد محبت کنید و به آنها وفادار باشید زیرا کودکان گمان می کنند تنها پدر و مادر رازق آن ها هستند.
ـ خداوند به فردی که به زن و فرزندان خود غضب کند غضب می کند. – پس محبت یکی از راه های مهم و اساسی در تربیت فرزند است.
– نگاه الهی به تربیت
خداوند بهتر میداند که بندگان چگونه تربیت شوند و به مقصد برسن ،به همین دلیل تمام زمینه ها رو فراهم کرده تا بندگان به هدف نهایی تربیت یعنی کمال برسن، پس نگاه ما نباید نگاه مادی و حسی باشه بلکه در ماورأ ماده نیز خبرهایی وجود داره که از طریق وحی و علوم الهی به ما رسیده.
پاره ایی از راهنمایی هایی که مستحبه هنگام تولد کودک و برای تربیت او رعایت بشه:
ـ مستحبه خانمی که وضع حمل کرده رطب میل کند در سوره مریم نیز آیه آمده که بعد از وضع حمل از رطب تازه استفاده کرده است ،آثار رطب بر تربیت فرزند بسیار فراوانه.
ـ کودک را تا روز هفتم محمد بنامند و بعد از آن اگر خواستند آن را تغییر دهند .
ـ روز هفتم سر کودک را بتراشند و این عمل را بهتره تا روز هفتم انجام دهند و معادل وزن آن طلا یا نقره بدهند. کراهت داره بخشی از سر را تراشیده و بقیه آن را رها کنند.