طلاق عاطفی حالتیه که زوجین در کنار هم زندگی می ­کنند ولی هیچ گونه ارتباط کلامی، جسمی و عاطفی بین آنها وجود نداره و افراد از “ما” به “من” تبدیل میشن. زن و مرد به سردی در کنار هم زندگی میکنن ولی هیچگاه تقاضای طلاق قانونی نمی­ کنند.

به راحتی عواطف خود را از هم دریغ کرده، با اینکه در یک خانه و زیر یک سقف زندگی می کنند، باهم غذا می ­خورند، باهم کار می ­کنند، باهم به مسافرت می ­روند و …

اما در اصل دو انسان بیگانه و بی­ تفاوت و بی احساس نسبت به هم هستند و سر هر کدامشان به مسائل و امور خود گرم می ­شود.

طلاق عاطفی مهمترين نوع طلاقه که کودکان زيادی از آن رنج می برند چرا که در چنين خانواده هايی يك تشنج روانی دائمی حكم فرماست، و کودکان همواره در اضطراب واسترس دائمی در حال گذر از مرحله ای از رشد به مرحله ای دیگر هستند.

تخریب رابطه عاطفی آن قدر نامحسوس صورت میگيره که اگر رسيدگی روزانه به رابطه نداشته باشن، متوجه آن نمیشن.

رابطه شما از روزی به این مسير بی راهه میره که نيازهای عاطفی، جسمی و روانی همسرتون رو همانند نيازهای خودتون ارزشمند ندونيد.

طلاق عاطفی در قرآن

در آیه ۱۲۸/  نساء: خداوند به دنبال ترس و بیم زن از اعراض همسر در زندگی مشترک، مسئله صلح را در روابط خانوادگی پیشنهاد می کند. به دنبالش مسئله بخل نفس مطرح میشه. زشت ترین بخل اینه که یکی از زوجین در خشنودی همسر خود و اداء حقوق وی بخل ورزد. امری که مانع صلح و نیکی به همسر می شود. درمان برون رفت از این وضعیت را احسان و تقوا معرفی می کند. یعنی هنگام  اداء حقوق دیگران اخلاص را افزوده و هنگام گرفتن حقوق از ایشان از خدا ترسیده و جز آنچه حق انسان است گرفته نشود.
“وَ اِنِ امْرَاَهٌ خافَتْ مِنْ بَعْلِها نُشُوزاً اَوْ اِعْراضاً فَلا جُناحَ عَلَیْهِما اَنْ یُصْلِحا بَیْنَهُما صُلْحاً وَ الصُّلْحُ خَیْرٌ وَ اُحْضِرَتِ الاْنْفُسُ الشُّحَّ وَ اِنْ تُحْسِنُوا وَتَتَّقُوا فَاِنَّ اللّهَ کانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبیراً ”
در این آیه نقطه مقابل “شح“ احسان به همراه تقوا ذکر شده. لازمه هر کدام از زوجین در این گونه موارد از هیچ نوع احسانی که موجب شادی همسر میشه کوتاهی نکرده و در کارهای نیک فقط خدا را در نظر داشته باشند.