برای انتقاد زمان شناس باشید.
رعایت نکردن زمان شناسی در انتقاد کردن، میتونه آسیب های جدی بر پیکره ی وجودی خانواده وارد کنه.
زمانی که انسان خسته، گرسنه، تشنه، پر استرس یا افسرده باشه، یا تازه از محیط کار برگشته باشه. ذهن انسان آمادگی شنیدن و پذیرش اشتباه رو نداره.
اگر دلتون دعوا یا بی احترامی همسرتون رو میخواد همین که از سرکاراومد شروع به غر زدن و کنایه زدن و…. کنید.
زمانی که مرد پس از یک روز کاری وارد خونه میشه، خسته و کلافه هست و انتظار داره که وقتی به خونه میره، سکوت وآرامش حاکی در منزل ذهن خسته اش روآرام کنه.
از طرف دیگه هم خانم از صبح تاشب در منزل تنها بوده و انتظار داره تا مرد وارد خونه میشه باهاش حرف بزنه. یا حتی اگر دلش خواست کمی هم این در و اون درگله و شکایت کنه برای شوهرش.
حالا شما تصور کن مرد وارد خونه میشه و خانم شروع میکنه به صحبت و گله و شکایت مرد هم بدلیل کم صبری عکس العمل تندی نشون میده یا به حرف های خانم بی توجهی میکنه و خودشو با تلوزیون مشغول میکنه و…
زن هم ناراحت میشه و با اعتراض میگه اگر مادرت یا خواهرت بودن همه ی حواست به اونا بود. اما آرزو به دل من موند که با تو حرف بزنم و تو همه ی حواست به من باشه…
و شروع دعوا…..
پس زمان شناسی انتقاد کردن خیلی مهمه. اگر این خانم فرصت آرامش بعد از کار رو در حدود نیم ساعت به شوهرش میداد، اثرپذیری کلامش چند برابر و توجه مرد هم بیشتر میشد.