ضرورت تربیت عمومی ، مسئولیتی همگانی
مسئولیت همه افراد ، در برابر همه افراد ، که هر کس به هر نوع از تربیت صحیح دست یافته ،و در هر پایه ای از آن قرار گرفته همین مقدار رو باید، با عمل و آموزش ، به دیگر آحاد جامعه منتقل کنه، و معیارهای آن را در قلمرو تمام اجتماع بگسترانه .اعم از مربی و متربی ، و این ره آورد اصل امر به معروف و نهی از منکر و اصل اخوت اسلامیه .

سر فصل های تربیت
۱- اهداف تربیت
۲- مبانی تربیت،
۳- اصول تربیت
۴- روشهای تربیت.
۵- عوامل موثر در تربیت.

فرقی که علم تربیت با سایر علوم مثل فیزیک، شیمی و… داره اینه که در آن علوم هدف خیلی مهم نیست. اینکه مثلا انسان چرا فیزیک میخونه خیلی مهم نیست اما در تربیت این جوری نیست. هدف تربیت در واقع راه رو مشخص میکنه؛ بر خلاف آن علوم که هدف خیلی تاثیر نداره که بخواد کل علم رو بهم بریزه. اینجا هدفه که مشخص میکنه که ما چطور تربیت کنیم. چه میخواهیم تربیت کنیم. فرض کنید یک مارکسیسم می خواهیم تربیت کنیم، یک ورزشکار می خواهیم تربیت کنیم، یک مرفه و خوشگذران می خواهیم تربیت کنیم، یک انسان معنوی و یک انسان الهی میخوایم تربیت کنیم. بر حسب اینکه هدف چه باشه علم تربیت هم دگرگون میشه و شاخه های مختلف میشه.

در هر مکتبی تربیت یک نظامه یک مجموعه سازمان یافته¬ایست؛ و همان مکتب هدف رو مشخص میکنه آن جهان بینیست که مشخص میکنه که هدف از تربیت چیه؟ چون اگر جهان بینی، جهان بینی مادی باشه، هدف از تربیت رو یک حیوان مرفه میدونه، یک حیوان برخوردار میدونه؛ اگر مکتب یک مکتب الهی باشه هدف از تربیت رو یک انسانی که به مقام خلافت اللهی رسیده میدونه. طبعاً تفاوت از زمین تا آسمان میشه. آن، در حد حیوانیت انسان رو ساقط میکنه و این انسان رو از ملک و فرشته هم بالاتر میبره. به هر حال یک مجموعه¬ایست و یک بسته ایست که اگر کلش مد نظر نباشه طبعاً ما به جایی نخواهیم رسید.