این روابط که متأسفانه از فرهنگ غرب وارد جامعه ما شده و این امر یک برنامه ای عادی برای آن ها است ولی در جامعه ما با وجود فرهنگ دینی خیلی پذیرفته و پسندیده نیست. وقتی  این روابط مورد قبوله که در چهارچوب خانواده ها و با اطلاع آنها در فاصله ی خواستگاری تا عقد صورت بگیره آن هم برای آشنایی بیشتر …

روابطی مانند غرب  آثار سوئی را بر زندگی بعد از ازدواج و نیز بر روی فرزندان خواهد داشت.

دختر و پسری که هنوز وارد زندگی مشترک نشده و با واقعیت زندگی رو به رو نشدند تصورات غلطی دارندکه فکرمی کنند این یک حقه و خیلی طبیعی ولی بعد از ازدواج تازه می فهمند که آن تصورات و نیازهای کاذب قبل از ازدواج همه پوچ و بی معنا بوده و تقصیرات رو گردن یکدیگر می اندازند.

اثر سوء دیگر این رابطه اینه که انسان گناه مرتکب  میشه و همچون سیلی بنیان خانواده رو ویران میکنه و این گناه باعث میشه که شیطان بر انسان مسلط بشه (هرگناه جای پاییست برای شیطان) که از حق دورتر بشه و دیگر انسان نمیتواند پدر و مادر مناسبی برای فرزندانش باشد.

آثار دیگری که داره اینه که نفس امّاره بر این گونه انسان ها غلبه میکنه و این دختر و پسر خود به خود به گناهان دیگری کشیده میشن.

کسانی که زندگی سالم و پاک تری قبل از ازدواج داشته اند بعد از ازدواج نیز زندگی بهتری خواهند داشت و لذتی که از ارتباط با همسر خود می برند اصلا قابل مقایسه با افرادی که دوستی قبل از ازدواج داشته اند نیست.

ارتباط دختر و پسر حتی اگر به صورت غیرحضوری (تلفنی یاچت)  هم باشه باز هم آثار مخرب رو بر روی هردو میذاره.

حضرت محمد(ص) فرمودند:

هرگاه خواستی با زنی ازدواج کنید به خاطر چهار خصوصیت با او ازدواج نکنید به خاطر مال، زیبایی ظاهر، نسب (به جزءاصالت خانوادگی)، لذت های مادی و جنسی و با کسی ازدواج کنید که دارای اخلاق و دین باشد.