با افزایش روابط دختر و پسر، می­توان به برخی زمینه­ ها و عواملی اشاره کرد که در افزایش و یا ایجاد برخی آسیب­ های اجتماعی مثل طلاق و..که درآن این روابط  مؤثّرهستند اشاره کرد.

این عوامل به دو سطح خرد و کلان تقسیم می شوند که در سطح خرد، ویژگی افرادی شرح داده میشه که بیشتر درگیر این­ روابط هستند و در سطح کلان به عوامل ساختاری و تغییرات اجتماعی که زمینه ساز ایجاد و افزایش روابط دختر و پسر هست رو مورد بررسی قرار میدیم.

1- تسهیل روابط دختر و پسر:

یکی از تغییرات مهمّی که در الگوی زندگی مردم صورت گرفته ، سهولت روابط دختر و پسر در سال­ های اخیره. از جمله این عوامل، افزایش و توسعه­ ی اماکنی هست که برای بهره­ مندی نسل جوان ایجاد شده مثل. (دانشگاه ­ها، سینماها، فرهنگسراها، پارک­ها، کافی­ شاپ­ ها و.. )

ویژگی عمده­ ی اماکن اجتماعی مدرن اینه که حضور جوانان براساس ویژگی­ ها و هویّت فردی اوناست؛که این یعنی خانواده، فامیل و…. که روابط و کنش­ های جوانان رو  هدایت وکنترل می­کردند، حالا هیچ نظارت و کنترلی ندارن.

برخی از پژوهش­ ها بیان­گر اینه که دو سوّم افراد دارای رابطه، از طریق ملاقات حضوری و ارتباط کلامی باهم رابطه برقرار کردن.یعنی:

حدود 40%  اوّلین ارتباطشون تو خیابان شکل گرفته.

15% در میهمانی­ ها

15% در دانشگاه ها،

12% در پارک­ ها به برقراری این رابطه اقدام کردن.

2- توسعه­ ی وسایل ارتباط جمعی:

توسعه­ ی وسایل ارتباط جمعی به خصوص تلفن همراه و اینترنت، حجم و کیفیّت روابط انسانی رو به شدّت تحت تأثیر قرار داده.

همچنین اکثر استفاده­ کنندگان اینترنت و موبایل جوانان هستند.

3– بالارفتن سن ازدواج:

از جمله­ پیامدها و نشانه­ های جوامع مدرنیته ، بالارفتن سن ازدواجه. در کشورهای توسعه­­ یافته و یا درحال توسعه عوامل متعدّدی موجب تأخیر در سن ازدواج جوانان میشه مثل:

– فاصله­ ی زیاد ایجاد شده بین بلوغ اجتماعی و بلوغ جنسی

– توسعه ی فضاهای آموزش عالی آزاد و غیرانتفاعی

– تأخیر در استقلال اقتصادی جوانان

4 کاهش حمایت خانواده­ ها از فرزندان [1]

بالارفتن سن ازدواج، به معنای تأخیر در پاسخ گفتن به نیازهای عاطفی و غریزیه. از آن­جا که نیروی جنسی و نیازهای عاطفی و احساسی از قوی­ترین قوای انسانی به خصوص در ایام جوانیه، طبیعیه که خروج از قالب ­های مشروع و قانونی در ارضاء عواطف و نیازها افزایش پیداکنه.

از طرفی مضیقه­ ی ازدواج در سال­های اخیر، باعث شده که دختران، تن دادن به این­گونه روابط رو واسطه ای برای ازدواج و انتخاب همسر بدونن.[2]

طبق برخی پژوهش­ها 44% از دختران هدف اصلی خودشونو از رابطه ی­ با جنس مکمّل رو، ازدواج و انتخاب همسر گفتن، و این در حالیه که فقط 25% از پسران چنین ادّعایی داشتن.

که این امر موجب تداوم تعلّق خاطر عاطفی خانواده­ ها، به بیرون از نهاد خانواده هست و امروزه می­بینیم تبعات آن بالا رفتن آمار طلاق ،فساد و ناهنجاری­ های اجتماعیه.

 

 

[1]ـ فرهنگ مطالعات جوانان، محمدسعید ذکایی، ص155.

[2]ـ روابط دختر و پسر، محمدرضا احمدی، نهاد رهبری در دانشگاه­ها، 1386.