پرورش شخصیت الهی از مسائل محوری انسان شناختیه،و ریشه های اصلی کرامت در کودکی شکل میگیره ، همچنین دوران کودکی به دلیل شکل گیری شخصیّت انسان، از ظرافت و اهمّیت خاصی برخورداره.
پیامبر اسلام(ص) در این باره میفرماید: فرزندان خود را اکرام کنید و با آنان خوب معاشرت نمایید.
متأسفانه اغلب بزرگترها توقّع دارند کودکانشان مانند آنان فکر کنند و مانند آنان رفتار عاقلانه ای داشته باشن و شیطنت های دوران کودکی خود را فراموش میکنن! در حالی که اگر خودشان را در شرایط آنان قرار دهند، هرگز انتظار ندارن که والدینشان، رفتار و توقّعی مانند آنچه آنان از فرزندانشان دارن داشته باشن.
کودک در برابر پدر و مادر و سایر بزرگترها، به دلیل ضعف قوای جسمانی احساس حقارت میکند. این حسّ نقصان و کمبود که در تمام زندگی طفل هویداست بخاطر قدرت نداشتن اعضا و اطمینان نداشتن به خود و فقدان استقلاله. همین حسّ حقارته که باعث ایجاد فعالیّت دائم و میل به ایفای نقش و امتحان قوا در طفل میشه.
امام صادق(ع) در روایتی فرمود:
«پیامبر اکرم نماز ظهر را با مردم خواند و دو رکعت آخر نماز را با سرعت بیشتری خواند و نمازش را تمام کرد. پس از نماز عدّه ای عرض کردند: آیا هنگام نماز اتفاقی افتاد؟ حضرت فرمود: چطور؟ گفتند: چون دو رکعت آخر نماز را تندتر خواندید. حضرت فرمود: آیا صدای گریه بچه را نشنیدید!»
احترام در آغاز تولّد
۱٫ استراحت
کودک بعد از تولّد، مانند بیماریست که تازه از عمل جرّاحی فارغ شده ، بیش از همه چیز به خواب و استراحت نیاز داره، به ویژه اینکه محیط قبل از تولّد او محیطی آرام و گرم بوده و تنها با صدای یکنواخت و منظّم قلب مادر آشنایی داشته، بنابراین اگر بعد از تولّد در محیطی آرام و گرم به خصوص در کنار مادر قرار بگیرد و استراحت کنه ، بهترین شرایط رشد او فراهم میشه، لذا باید از بوسیدن، بغل گرفتن و هر کاری که آرامش او را بر هم  زند، خودداری کرد.
گریه ی طفل در این دوران، معلول ناراحتی اونه که باید آن را برطرف کرد.

پیغمبر اسلام(ص) فرمود:
«کودکان را برای گریه کردن کتک نزنید (بلکه نیازشان را برطرف سازید) زیرا گریه ی کودک تا چهار ماه شهادت به پروردگار جهان و یگانگی اوست.»

فوايد گريه كودكان
اى مفضل ! از منافع گريه كودكان نيز آگاه باش . بدان كه در مغز كودكان رطوبتیست كه اگر در آن بماند بيماري ها و نارسايي هاى سخت و ناگوار به او رساند؛ مانند نابينايى وغیره . گريه آن رطوبت را از سر كودكان سرازير و بيرون مى كند و بدين وسيله سلامتى تن و درستى ديده ايشان رو فراهم میاره. پدر و مادر از اين راز آگاه نيستند و مانع آن مى شوند كه كودك از گريه اش سود ببرد. اينان همواره در سختى مى افتند و مى كوشند كه او را ساكت كنند و با فراهم كردن خواسته هايش از گريه بازش دارند، ولى نمى دانند كه گريه كردن به سود اوست و سرانجام نيكى پيدا مى كند.(شگفتیهای آفرینش ترجمه توحید مفضل ص۵۱)
۲٫نظافت
والدین باید در نظافت فرزندان خود بکوشند. پیامبر(ص) فرمود:
«کودکان را از چربی و کثافت تمیز کنید؛ زیرا شیطان آن را استشمام میکند و کودک در خواب میترسد و بی تابی میکند و فرشته ها ناراحت میشوند.»
۳٫ آرامش
بعضی، از عکس العمل طبیعی کودک، در برابر شوخی های زشتی که انجام میدهند لذت میبرن، مثلاً به کمر یا دست کودک زده و از ترسیدن ناگهانی و باز شدن سریع دست های او لذت میبرن! و یا او را به هوا پرتاب کرده و از ترسیدن او می خندند، امّا این عدّه از اثرات مخرّب این گونه کارهای جاهلانه بر اعصاب او غافلند.
اولین دوره ترس طبیعی کودک از سن ۶ تا ۸ ماهگیه. در این سن کودک از افراد ناآشنا می‌ترسد و با دیدن چهره‌های ناآشنا احساس ناراحتی می‌کند و خود را به مادر می‌چسباند و حتی رویش را از افراد غریبه برمی‌گردونه.
دومین دوره ترس طبیعی، از زمان راه افتادن کودک بروز می‌کنه زیرا زمانی که کودک شروع به راه رفتن می‌کنه، احساس استقلال ‌کرده و از مادر جدا میشه و به محیط‌ های تازه و ناشناخته پا میگذاره و به‌دلیل نداشتن تجربه و برخورد نداشتن با محیط تازه احساس ترس می‌کنه.
کودک از حدود چهار تا شش ماهگی، پدر و مادرش را میشناسه و قیافه ی خندان و خوشرو را از قیافه ی خشن و گرفته تفکیک میکنه و عکس العمل مناسبی از خود نشان میده. در برابر اخم اطرافیان به اصطلاح لب بر می چینه. بعضی افراد نادان از این عکس العمل طفل که در واقع اعلان ناراحتی از این نحو برخورده لذّت میبرن و اخم می کنند تا طفل لب برچیده و آنها بخندند!
باید توجه داشت که کودک، شعور، درک و احساس داره و در طریق یک انسان کامل شدن گام برمیداره، لذا برخوردها و رفتار اطرافیان در او تأثیر خواهد داشت.