۱٫ اظهار محبّت و دوستی در رفتار و گفتار

اظهار محبّت در رفتار، بازی، تفریح و شوخی در حدّ شأن کودک، به شرطی که حریم ها شکسته نشه، یکی از ابزار محبّته، پیامبر رحمت میفرماید:

کسی که دخترش را خوشحال کند، مثل آن است که بنده¬ای از فرزندان اسماعیل را آزاد کرده باشد و کسی که پسری را خوشحال کند، مثل آن است که از ترس خدا گریسته باشد.

۲٫ بوسیدن فرزند

کودک به ویژه در سنین خردسالی، اظهار محبّت دیگران رو از طریق بوسیدن درک میکنه. اینگونه اظهار محبّت طبیعی و فطریه، علاوه بر آنکه برای والدین لذت بخشه که در روایات هم به آن سفارش شده. البته باید در این امر مسائل بهداشتی به ویژه در ارتباط با نوزادان مورد توجه قرار بگیره.

امام صادق(ع) در این باره میفرماید:

فرزندان خود را زیاد ببوسید، به درستی که برای هر بوسه ای، درجه ای برای شما در بهشت است که فاصله هر درجه آن به اندازه ی مسیر پانصد سال راه خواهد بود.

۳٫ در آغوش گرفتن فرزند

در آغوش گرفتن و احساس گرمی بدن والدین برای فرزند آرام بخشه، به ویژه هنگامی که با نوازش و لبخند همراه باشه. پیامبر اکرم(ص) در مجلسی نشسته بود. امام حسن و امام حسین(ع) به سوی حضرت آمدند. پیامبر به خاطر آنان برخاست، ولی چون آنان کوچک بودند، رسیدنشان به حضرت طول کشید، پس حضرت به استقبال آنان رفت و آنها را بر دوش خود سوار کرد و فرمود:

چه خوب مرکبی است مرکب شما و چه خوب سوارانی هستید شما دو نفر.

۴٫ داستان سرایی برای کودک

والدین میتونن در هنگام استراحت، داستان مناسبی را با شرایط سنّی کودک برای او تعریف کنن و یا از کتاب داستان بخوانند و در این خواندن ها با حاشیه های شیرینی که میروند میتوانند داستان را جذاب تر و در جهت اهدافی که دارند سوق بدن، هر چند مقوله ی داستان سرایی کودکانه مهارت و تخصّص خاص خود را می طلبه ولی آنچه مهمّه اینکه کودک در فراز و نشیب داستان، خود را به جای قهرمان قرار میده و همگام با او در تعامل با دیگران قرار میگیره و درباره دیگران قضاوت میکنه و معمولاً حق را به قهرمان داستان که همگام با اوست میدهد. بنابراین نباید کار خوب قهرمان، نتیجه عکس بده و یا داستان به گونه ای ختم بشه که ظالم و خطاکار پیروز نهایی ماجرا باشه. و در نظر داشته باشیم که ذهن کودک توان تجزیه و تحلیل و سعه ی صدر بزرگ ترها رو نداره تا بتونه موفقیت های حقیقی رو از کاذب و یا چرخه های نفاق و دسیسه¬ها رو از دوستان صمیمی تفکیک کنه.

۴٫ بازی و شوخی

بازی و شوخی با کودک به ویژه بازی و شوخی کودکانه، موجب نزدیکی والدین به فرزند میشه.

پیامبر گرامی اسلام(ص) فرمود:

هنگام بازی و شوخی با کودکان، به این نکته باید توجه نمود که بازی از حدّ کودکانه تجاوز ننماید، به ویژه حریم و احترام پدر و مادر از بین نرود.

۶٫ تحسین ، جایزه و هدیه دادن

درباره ی تحسین فرزند و جایز دادن به او باید مسایلی مورد توجه قرار بگیره:

۱٫ بلافاصله بعد از عمل انجام بگیره و ناگهانی و بدون پیش بینی قبلی باشه تا اثر عمل در ذهن کودک باقی بمونه.

۲٫ جایزه دادن همراه با تفهیم دلیل آن باشه.

۳٫ جایزه دادن به کودک گاهگاهی باشه تا در کودک توقّع ایجاد نکنه.

۴٫ تحسین و جایزه در حد عمل کودک باشه؛ زیرا زیاده از حدّ اثر معکوس داره.