در روابط کلامی و عاطفی، و نیز اقدام ها و تصمیم گیری ها ، به افکار و خواسته های همسرتان توجه کنید.
اگر رفتارخاصی برای شما مبهم است، ساده ترین راه اینه که ازهمسرتون هدف و علت آن رفتار رو بپرسید و صمیمانه و خوش بینانه اون موضوع رو روشن کنید.
بکوشید در روابط بین خود و همسرتون، به جای هرگونه پیش داوری یا دیدن اشکالات و ضعف ها، نقاط مثبت و قوت رو ببینید، به عبارت دیگر نیمه ی پر لیوان رو ببینید.
سعی کنید در برنامه ریزی برای فعالیت های اجتماعی، اوقات فراغت، یدوبازدیدهای خانوادگی و… به مشورت با یکدیگر بپردازید و یک جانبه تصمیم نگیرید.
اگرهر یک از زوجین در شرایط خاصی نمیتونه به سخنان همسرش گوش بده، باید صادقانه و صمیمانه این مسئله رو بازگو کنه و تقاضا کنه که صحبت کردن رو به فرصتی دیگر واگذار کنیم.
هر از چندگاهی زوجین در فضایی محرمانه، محبت آمیز وصمیمانه، به ارزیابی رفتار و روابط یکدیگر بپردازید و از یکدیگر بپرسید که چه باید کرد تا روابطمون بهتر و صمیمانه تر بشه.
از رفتار هایی مثل متلک گفتن، تمسخر، تحقیر، سرزنش و به رخ کشیدن یکدیگر که موجب افزایش مقاومت های روانی درطرف مقابل میشه؛ جدا پرهیز کنید.
از خطا های همسرتون سریعا بگذرید و تحمل خود را در برابر اشتباه های او بالا ببرید.
هرگز همسرتون رو با زنان دیگر یا مردان دیگر، مقایسه نکنید.
خود را در برابر همسرتون آراسته و پاکیزه و جالب توجه نگهدارید و ازپریشانی و وضع نامرتب بپرهیزید.