داربودن یا نبودن فردی در خانواده با اجتماعی بودنشون رابطه داره؟
اگر کسی اجتماعی نبود، مشکل از دین نیست، بلکه مشکل اینجاست که دین رو درست نفهمیدیم و برداشت ناصحیح از دین داریم.
متاسفانه گاهی ما فکر میکنیم دین تنها در نماز و روزه خلاصه شده. صد البته که نماز و روزه از ستون های دین است. اما این نماز و روزه شرط لازم دین داری است نه شرط کافی.
من معتقدم که رابطه ی بین دین دار بودن یک شخص و میزان محبتش به همسروجود دارد.
انسان واقعا دیندار یعنی کسی که هم نماز اول وقت میخونه و هم خوش اخلاق است و یا کسی که هم حجابش رارعایت میکند و هم خوش اخلاق است، نه اینکه یک بخش دینداری را رعایت کند و بقیه ابعاد را رعایت کند.
پس دینداری به زندگی معنا میدهد و زندگی بدون دین معنا و محتوا ندارد.
بدون محتوا بودن زندگی، مساوی با بی نظمی و بی محبتی و خیلی چیزهای دیگر است، که میتواند این زندگی را از هم بپاشاند.
به قول استاد بزرگ اخلاق آیت الله مظاهری: فرد مومن به سبب خداترس بودن، اجازه نمیدهد گرمای خانواده به سرما مبدل شود.