با توجه به اینکه تربیت شونده انسانه  و شناخت انسان به دلیل پیچیدگی او بسیار دشواره. برای فرد، فرد انسان ها باید پرونده مستقل باز کرد؛ زیرا هر انسان دارای نفس مخصوص به خوده و هیچ آدمی رو نمیتوان یافت که شبیه دیگری باشه.

شناخت انسان از چند جهت کار دشواریه:

۱ـ تعمیم معرفت انسان کار ساده ای نیست

به این معنی که با شناخت یک انسان نمیتوان دیگر انسان ها رو شناخت ،تک تک انسان ها باید پرونده جدا داشته باشن. در تربیت فرزندان نیز ممکنه راهکارهایی که برای تربیت فرزند اول به کار برده میشه برای فرزند دوم کارساز نباشه بنابر این باید تمام زوایای خصوصیات فرد رو بررسی کرد سپس نسخه ی تربیتی برای او تجویز کرد .

۲ـ قداست و کرامت ذاتی انسان

رفتاری که بر روی حیوانات انجام میشه با انسان متفاوته .حیوانات را در آزمایشگاه مورد بررسی قرار میدن و با تغییر متغیرها به نتیجه مورد نظر میرسن؛ در انسان نمیتوان این راهکار را انجام داد همانند آزمایش اثر اعتیاد در افراد به این صورت که تعدادی را معتاد کرد و به دنبال تاثیر مواد مخدر بر روی آنها بود این مجوز به هیچ عنوان داده نمیشه حتی در کشورهای غربی که اندیشه ماتریالیسم حاکمه. اسلام برای انسان ارزش زیادی قائله و اجازه چنین  آزمایشاتی را بر روی او نمیده.

۳ـ انسان بر خلاف سایر موجودات حالت ثابتی نداره

ممکنه در عرض یک ساعت اخلاق و رفتار انسان تغییر کنه. پس شناخت انسان با این تغییر حالات کار بسی دشواریه.

نگاه اسلام به خانواده یک نگاه آسمانی و معنویه و اسلام این پیوند رو محبوب ترین بناها میدونه و ویران شدن این بنا رو هم مبغوض ترین حلال ها میدونه.

به این معنا که ازدواج و پیوند بین زن و شوهر راهی برای رسیدن به کماله و بودن با خانواده از بهترین عبادات شناخته میشه حتی بالاتر از اعتکاف که مجموعه عباداته.

حضرت محمد(ص) میفرمایند: نشستن مرد نزد زن و فرزندش، نزد خدا محبوب تر از اعتکاف در مسجد است.

نگاه اسلام به خانواده با سایر مکاتب که نگاه مادی و حیوانی دارن متفاوته و نباید این محیط مقدس رو به گناه آلوده کرد و باید دستورات  شرعی که درباره خانواده آمده رو به کار برد، همانند رساله ی عملیه امام (ره) و عروۀّ الوثقی.