نثار محبت، عشق و دوستی به یکدیگر در خانواده خیلی مهمه .اگر این نیاز برآورده نشه نیازهای دیگر رو تحت الشعاع قرار میده، نیاز به عشق و محبته که اگر فرد دچار کمبود محبت بشه عقده ها و مشکلات روحی براش پیش میاد. مثلا اگر یک دختر خانم در خانه محبت نبینه با اولین ابراز محبت به دنبال آن میره و فکر میکنه که تمام آمال و آرزوی او در همین فرد خلاصه شده. در حالی که ممکنه آن فرد دارای اهداف شیطانی و غیر انسانی باشه .

همچنین آسیب دیگه اینه که فرد محبت کاذب رو جایگزین محبت صادق میکنه. تمام اعضای خانواده نیاز به محبت دارن زن نسبت به مرد و مرد نسبت به زن و فرزندان نسبت به والدین و بالعکس.

بنا به نظر قرآن کریم:

” شالوده خانواده بر پایه محبت استوار است !”

اگر محبت در جایگاه خودش تامین نشه افراد میروند جای دیگری به دنبال این محبت میگردند مثلا  اگر نیاز مرد به عنوان یکی از اعضای خانواده تامین نشه بیرون خانه به دنبال محبت میگرده.

قطعا نیازی که بیرون خانه تامین میشه نه مورد استفاده خانواده است نه مورد استفاده آن فرد، بلکه هر دو دچار خسارت جبران ناپذیری میشن .

اعضای خانواده باید تمام تلاش خودشونو در جهت محبت کردن به یکدیگر بکنند و ما در این زمینه سفارشات بسیاری از ائمه اطهار داریم که به یکدیگر محبت بکنید .

پیامبر اکرم (ص): ” اینکه مردی به همسرش بگوید من تو را دوست دارم هرگز تا قیامت این کلام از قلبش بیرون نخواهد رفت  ”

روایات زیادی داریم که: فرزندان خود را ببوسید و دست بر سر فرزند خود و یا کودکان یتیم بکشید.

یا نگاه محبت آمیز به فرزند بالاترین عبادات محسوب میشود .

نتیجه می گیریم که اعضای خانواده باید به هم ابراز محبت داشته باشندچرا که  کمبود محبت آثارمخرب وخطرناکی رو ایجاد میکنه و توجه داشته باشیم که محبت رو باید ابراز کنیم چرا که در دل باشد هیچ  فایده ای نداره چون کسی متوجه آن نمیشه. باید با بوسیدن یا نوازش کردن و یا راه های دیگه این محبت رو در سنین مختلف ابراز کنیم چرا که ” فرزندان محتاج محبت والدین هستند و والدین هم در سنین میان سالی و پیری محتاج محبت فرزندان هستند .”

از آنجا که  محبت یک امر قلبیه و بروز و ظهور نداره  باید آن را به دیگران  ابراز کنیم تا دیگران متوجه محبت ما شوند .