اول اینکه: بیخیال باش.
البته که کسی میتونه بیخیال باشه که نگاهش رو به زندگی مثبت کنه. و به جای تماشای صحنه های زشت زندگی، زیبایی هارو ببینه.
سعی کن از تمام اتفاقاتی که میوفته بهترین حالتش رو در نظر بگیری و به بهترین نحو از آن و بگذزی.
دوم اینکه: احترام بگذار.
حالا که نگاهمون رو عوض کردیم و سعی کردیم بیخیال باشیم، میتونیم به احترام گذاشتن و وظیفه شرعی خودمون که در مقابل خدا مسئول هستیم، فکر کنیم.
احترامی که باعث بخشش گناهان و برکت زندگی میشه و هرکس که با پدر و مادر خودش و همسرش اگر مشکلی داره، صبوری و احترام رو درپیش بگیره مطمئنا اجرش رو خداوند خواهد داد.
سوم اینکه: حرفت رو بزن.
اگرحرفی زدن که ناراحتت کرد، اول سعی کن با بخشش و اصل تغافل بگذری، اما اگر دیدی نمیشه و نمیتونی بهتره به جای اینکه تو دلت بریزی یا بعدا سر همین حرف با همسرت دعوا کنی.
با خود اونا با احترام و شوخی خنده حرفت رو بزن، ولی حواست باشه حرمت هارو از بین نبری…
باور کن همسرت نباید تقاص حرف ها و رفتار های خانوادش رو بده.
پس اشتباهی اونو قصاص نکن.
چهارم اینکه: بگو چشم، ولی کار درست رو بکن.
اگر خواسته ی اونا غیر منطقیه باهاشون بحث نکن.
بلکه در ظاهر حرفشون رو قبول کن، اما غیر مستقیم کار صحیح مورد نظر خودتو انجام بده.
و اگر بعدا ناراحت شدند، غیر مستقیم بهشون بفهمون که:
احترام، دقیقا مفهومش اطاعت نیست.
هرکس زندگی خصوصی خودشو داره، و برای زندگیش خودش تصمیم میگیره.