یکی از مباحثی که حتما باید در جلسات خواستگاری مطرح بشه بحث اجتماعی بودن زن و مرد هست چون حساسیت زیادی روی این مسئله داریم وهرکس که بخواد همسرش اجتماعی باشه خواسته ی درست و بجایی هست.
دین نیز بر اهمیت این موضوع تاکید کرده. اما مشکل اینجاست که گاهی در تعریف اجتماعی بودن دچار بی هویتی و انحراف از جاده ی اصلی زندگی میشیم.
اجتماعی بودن زن و مرد را به دو صورت میتوان تعریف کرد:
اجتماعی بودن زن و مرد در اجتماع.
اجتاعی بودن زن و مرد در خانه.
فردی که اجتماعی نباشه توانایی برقراری ارتباطات درست اجتماعی با افراد جامعه رو نداره.
در جلسات مشاوره گاهی مراجعانی داریم که زن و شوهر از همه نظر از یکدیگر راضی هستند، فقط خانم میگه شوهرم نمیتونه در مهمونی ها خوب حرف بزنه و حتی یک احوال پرسی درست رو هم بلد نیست، یا برعکس آقا همچین انتقادی رو داره.
در روایات آمده که زن اجتماعی، زنی است که دارای ۳ خصلت باشد:
در مقابل نامحرم مغرور باشد(مدیریت رفتار و گفتار).
ترسو باشد، از این جهت که خود را در معرض دید هرکس نگذارد و یا در هر محیطی( نامناسب) قرار نگیرد.
در مقابل عرضه ی زیبایی های خود به دیگران بخیل باشد( حدود شرعی را رعایت کند).