تقوا میشود ارزش و تقوا میشود اصل تربیت اسلامی.
معنایش این میشه که همه فعالیت ها در چارچوب تقوا انجام بشه. البته تقوا هم اصل تربیتیه و هم هدف تربیتی و هم وسیله تربیت است. چون تقوا مرکبیست که انسان رو به مقصد میرسونه. تقوا هدف متوسط تربیته که قبلا اشاره کرده بودیم. و تقوا اصل تربیتی است که باید همه فعالیت های تربیتی در پرتوی تقوا و در چارچوب تقوا باشه. چون تقوا ارزشه.
« إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ ». عزیزترین شما پیش خدا با تقواترین شماست.
همین طور علم در نگاه تربیت اسلامی ارزش است.
باید ما به علم به نگاه ارزش نگاه کنیم و تلاش کنیم متربّی مان رو به این سمت حرکت دهیم که نگاهش به علم نگاه ارزشی باشه. « هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَالَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ ». قرآن میفرماید آنانی که میدانند با آنانی که نمیدانند با هم مساوی  نیستند.
آنانی که میدانند مقام شان بالاتره. « يَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَالَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجَاتٍ ». خدا به کسانی که ایمان آورده اند یک درجه رفعت داده و مقامشان برتر از دیگرانه اما آن مومنینی که علاوه بر ایمان علم هم دارند آنها درجاتی از دیگران برترند. درجات خیلی زیادی.
از این آیه دوتا معیار فضیلت به دست میاد یکی ایمان و یکی هم علم. ایمان، یک درجه و علم درجات. همین طور « أَفَمَن كَانَ مُؤْمِنًا كَمَن كَانَ فَاسِقًا لَّا يَسْتَوُونَ ». آیا مومن با فاسق مساوی اند؛ خیر مساوی نیستند.
نگاه این گونه ای که ما تمام فعالیتهای تربیتی مان مومنانه باشد یعنی در پرتوی ایمان به خدا، ایمان به معاد، ایمان به پیامبران الهی تربیت رو پیش ببریم. این را به عنوان یک معیار فضیلت بهش نگاه کنیم.
بعضی از مواردش عرض کردم مثلا فرض کنید جهاد در راه خدا « فَضَّلَ اللّهُ الْمُجَاهِدِينَ عَلَى الْقَاعِدِينَ أَجْرًا عَظِيمًا ». یا مثلا پاکی و پاکدامنی «هل یستوی الخبیث و الطیب». آیا انسانهای پاک با انسانهای ناپاک با هم برابرند؛ برابر نیستند. پس اصل حاکمیت پاکی بر انسان همه جا باید مد نظر باشه. همینطور عبادت، کسی که اهل نمازه برای دیگران ارزش داره. پس باید ما لزوم مراعات عبادت رو در همه فعالیت های تربیتی مد نظر داشته باشیم.
اصل ضرورت مسئولیت پذیری