از مادری که نزد دختر و پسر نوجوان و جوان خود از بدی های همسرش میگوید، باید پرسید که فرزندت چه کمکی میتونه به تو بکنه؟
تنها نتیجه ای که از این کار حاصل میشه، آسیب دیدن روانی همین نوجوانیه که هنوزثبوت شخصیت نداشته و ازنظر احساسی، نیازعاطفی بسیاری داره.
آسیب اول اینه که مادر ابهت پدر را نزد فرزند از بین میبرد
آسیب دوم اینه که مادر با این کار خود، اطاعت پذیری فرزند را از پدرش کاهش میدهد.
آسیب سوم اینه که خود مادر تحقیر میشود، چون دختر نزد خود به این فکر میکند که مادر من بدبخت است که نتوانسته در زندگی خود موفق باشد، پدرم نیز آدم ظالمی است که مادرم را بدبخت کرده.
آسیب چهارم اینه که وقتی دختر نیز به دردودل پیدامیکند، با وجود مادری بدبخت و پدری ظالم گزینه ای ندارد برای دردودل و ممکنه برای دوستانی که مناسب نباشند از مشکلاتش گفته وبعدا دچار آسیب های فراوانی شود.
پس این خانه ای که باید محل آرامش برای فرزند باشد، در ذهن او تبدیل به یک زندان میشود.
عمق این فاجعه زمانی نمود پیدا میکند که این فرزند برای رسیدن به آرامش به بیرون از خانه پناه میبرد و عاقبش با خطری بزرگ مواجه خواهد شد.